Ένα μεγάλο πλάσμα που κολυμπούσε στα βαθιά νερά της Καρύστου [Φωτογραφία]

Η Κάρυστος
Η Κάρυστος είναι παραθαλάσσια κωμόπολη και λιμένας στη Νότια Εύβοια και αποτελεί την έδρα του ομώνυμου δήμου, ενώ υπήρξε πρωτεύουσα της ομώνυμης τέως επαρχίας. Το 1951 αριθμούσε 3.118 κατοίκους. Πηγή φωτογραφίας: Δημήτρης Βερούχης

Μπορεί στη φωτογραφία να φαίνεται μικρή αλλά κάνετε ένα πολύ μεγάλο λάθος αν δείτε τι πλάσμα κολυμπούσε στα νερά της Καρύστου.

Δεν έχετε προσέξει με τίποτα την λεπτομέρεια. Αυτό το πλάσμα το συγκρίναμε με ένα κέρμα του ενός ευρώ. Αν αυτή την στιγμή που διαβάζετε το ρεπορτάζ, συνειδητοποιήσετε το μέτρο σύγκρισης, σίγουρα θα πείτε, ότι το ψάρι αυτό είναι πολύ μεγάλο.

Είναι ένα πλασματάκι που συχνάζει σε βραχώδεις βυθούς και σε βάθη από 5-300 μέτρα. Μάλιστα το βάρος του μπορεί να φτάσει και τα 60 κιλά. Στις ελληνικές θάλασσες είναι πιο μικρό και μπορεί να φτάσει μέχρι 25 κιλά βάρος και 1,5 μέτρο μήκος, όπως βλέπετε και στη φωτογραφία.

Το χρώμα του είναι σκούρο καφέ και βγήκε μέσα από την θάλασσα στην Κάρυστο.

Είναι ένα πλασματάκι που συχνάζει σε βραχώδεις βυθούς και σε βάθη από 5-300 μέτρα. (πηγή φωτογραφίας: Δημήτρης Βερούχης)

Είναι ένα πλάσμα που κολυμπούσε στα βαθιά νερά της Καρύστου. Η σφυρίδα έχει ένα περίεργο σώμα, και υπάρχουν 4 με 5 σκούρες κάθετες ραβδώσεις. Μοιάζει με τον ροφό και τη στήρα. Φτάνει έως 25kg σε βάρος και 120cm σε μήκος. Η μέγιστή της ηλικία θεωρείται τα 17 έτη.

Η Κάρυστος είναι μία ωραιότατη πόλη κτισμένη δίπλα στη θάλασσα. Για να πάει κανείς στην πόλη αυτή, μπορεί να μεταφερθεί εκεί είτε οδικώς από τη Χαλκίδα, είτε με το καραβάκι.

Μία πόλη που έχει κίνηση χειμώνα και καλοκαίρι. Μία περιοχή που στη διάρκεια της τουρκοκρατίας, είχε μεγάλη στρατηγική σημασία για τους Οθωμανούς, καθώς ήταν σε κεντρικό σημείο μεταξύ Κωνσταντινούπολης, Κρήτης, Πελοποννήσου και Σμύρνης.

Γεωγραφικά, αποτελούσε κέντρο ελέγχου του Αιγαίου σταθμό ανεφοδιασμού του στόλου, δεδομένου ότι σε πολλά από τα νησιά είχε παραχωρηθεί ειδικό καθεστώς αυτονομίας λόγω πιέσεων από Δυτικές Δυνάμεις. Για το λόγο αυτό οι Οθωμανοί έκαναν μεγάλο αγώνα για να κρατήσουν την Κάρυστο (τότε “Κιζίλ Χισάρ”), η οποία παραδόθηκε στην Ελλάδα μόλις το 1833.