Για χρόνια, ο Τάσος δεν ήταν απλώς ένα αδέσποτο ζώο
Ήταν μια γνώριμη και τρυφερή παρουσία, ένα σιωπηλό σύμβολο συντροφικότητας και αγάπης.
Ένας τετράποδος φίλος που έφυγε από την ζωή στις 2 Φεβρουαρίου 2025. Εκείνη την μέρα μια πόλη 150000 κατοίκων έγινε μια γροθιά γιατί μέσα από τον Τάσο (σ.σ. αυτό ήταν το όνομα του), έβλεπαν την αγάπη.
Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του το πέρασε στην παραλία της Χαλκίδας, κυρίως στον χώρο έξω από τα δικαστήρια, όπου καθημερινά τον συναντούσαν περαστικοί, εργαζόμενοι και θαμώνες.
Τον χαιρετούσαν, τον τάιζαν, τον φρόντιζαν. Και εκείνος ανταπέδιδε με τον δικό του μοναδικό τρόπο, με την ήρεμη παρουσία του, το βλέμμα γεμάτο καλοσύνη και μια αίσθηση οικειότητας.
Με τα χρόνια, ο Τάσος έγινε κάτι περισσότερο από γνωστός. Έγινε σημείο αναφοράς για την παραλία, μια ζωντανή υπενθύμιση ότι τα ζώα μπορούν να ενώσουν ανθρώπους και να δημιουργήσουν δεσμούς χωρίς λόγια.
Πολλοί τον φωτογράφισαν, άλλοι μιλούσαν για αυτόν σαν να ήταν παλιός φίλος, ενώ δεν ήταν λίγοι εκείνοι που τον αναζητούσαν κάθε φορά που περνούσαν από τη Χαλκίδα.
Η απουσία του αφήνει ένα κενό. Όμως η μνήμη του θα μείνει ζωντανή στις καρδιές των Χαλκιδέων και όλων των φιλόζωων.
Ο Τάσος θα θυμίζει πάντα πως η αγάπη δεν χρειάζεται λόγια για να γίνει αισθητή.