Αυτό, δυστυχώς, δεν το σκέφτηκε κανείς στη Χαλκίδα…

Η βλάβη στην παλιά γέφυρα της Χαλκίδας δεν προκάλεσε μόνο κυκλοφοριακό χάος αλλά και βαθιά ανθρώπινη ταλαιπωρία

Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης

Οι εικόνες που εκτυλίχθηκαν κατά τη διάρκεια της νύχτας ήταν βγαλμένες από σκηνές ταινίας με δραματικό χαρακτήρα.

Άνθρωποι κάθε ηλικίας, εξαντλημένοι, στέκονταν για ώρες στα κάγκελα της παλιάς γέφυρας, με το βλέμμα καρφωμένο στο άπειρο, περιμένοντας να κλείσει για να περάσουν απέναντι.

Άλλοι, χωρίς τα απαραίτητα χρήματα για ταξί, βίωσαν την απόλυτη αδυναμία, εγκλωβισμένοι μέσα στην ίδια τους την πόλη.

Μητέρες με μικρά παιδιά αγκαλιά, εργαζόμενοι που γύριζαν από τη δουλειά τους, ηλικιωμένοι χωρίς άλλη επιλογή από το να περιμένουν το ξημέρωμα, στήθηκαν σε μια ατελείωτη αναμονή.

Κάποιοι προσπάθησαν να ξεκουραστούν στα πεζοδρόμια, άλλοι ξενύχτησαν όρθιοι, σιωπηλοί, πνιγμένοι στην αγωνία και την απογοήτευση.

Κι όμως, μέσα σε όλη αυτή την αγωνία, αυτό που πονά περισσότερο δεν είναι η βλάβη, αλλά η αδιαφορία.

Κανείς όμως δεν σκέφτηκε το αυτονόητο. Ίσως θα μπορούσε να εξεταστεί και μια πιο πρακτική λύση. Η μίσθωση ορισμένων λεωφορείων, ώστε να παρακαμφθεί η ταλαιπωρία και να εξασφαλιστεί η ασφαλής και άνετη μετακίνηση των πολιτών και των επισκεπτών προς την απέναντι πλευρά.

Ένας μικρός, οργανωμένος σχεδιασμός θα μπορούσε να σώσει μια ολόκληρη πόλη από τη ντροπή και την ταπείνωση.

Αλλά αυτό, δυστυχώς, δεν το σκέφτηκε κανείς στη Χαλκίδα.